Skrivað hevur kaka » 31 jul 2010, 15:40
Hatta er ein føst vending, ein talumáti, sum er íkomin av fyri mær ókendum orsøkum. Eftir mállæruni skuldi tað verið "hvalir" (hvørfall, fleirtal).
Tað sær út, sum hvønnfalsformurin í eintali hevur flutt seg til eisini at vera nýttur fyri hvørfall, bæði í eintali og í fleirtali, í føstum vendingum. Fólk siga sostatt stundum "hval" fyri ein bólk av hvalum.
Tað eitur smb. orðabókini t.d. "at skjóta hval," hóast fleiri hvalir verða skotnir. Her er tað hvønnfalsformurin í eintali, sum verður brúktur um fleirtal eisini. Soleiðis, sum tað stendur í setninginum, eigur tað at vera hvønnfall. Í døminum hjá LDT átti tað harafturímóti at verið hvørfall, so har er ein ávísur munur á hesum báðum setningum.
Vit (føroyingar) taka lættisoppin fram um blámusoppin (sit. Høgni Djurhuus)