Kendi enski heimsspekingurin George Edward Moore var saman vid eitt nú Bertrand Russell og Ludwig Wittgenstein vid til at stovna analytisku traditiónina í filosoffi'ini.
Hann hevur funni uppá eitt hugtak hann kallar 'Naturalistic fallacy'.
Heilt stutt kann tad sigast at vera ein argumentatión har man sigur: "hetta ella hatta er natúrligt, tí, etiskt, er tad rætt og gott" ella "hetta ella hatta er ónatúrligt, tí, etiskt, er tad skeivt, ikki gott".
Ídag er diskussiónin um naturalistic fallacy meira vidkomandi enn nakrantíd. Ongantíd ádur hava vit verid útsett fyri so nógv etisk val, nú vit kunnu gera um uppá 'natúruna'.
Man hoyrir argument av hesum týdningi so at siga hvønn dag. T.d. tá man tosar um homosexualitet, doping, optimering av menniskjum/ húsdjórum osv.osv. Man sær tad eisini í gerandisdegnum tá fólk heldur vilja taka "natúr-medicin" enn at fara á apotekid.
Fyri at hava okkurt konkret at kjakast um kunnu vit taka útgangs-stødi í eini grein frá videnskab.dk, har tosad verdur um pro/contra at fólk dopa seg í gerandisdegnum. Artikulin kemur inn á G.E.Moore og skrivar nakad um 'Natural fallacy':
http://videnskab.dk/content/dk/blogs/fi ... e_menneske
Setur natúran grensur fyri hvat er rætt og gott?
